آیا در نظر حضرتعالی منافاتی بین حدیث صحیح که از رسول اکرم(ص) وارد شده که «... الطیرة شرک» و بین فعل امیرالمؤمنین(ع) در شب شهادتشان که فرمودند «... صوائح تتبعها نوائح» وجود دارد؟

پاسخ استفتاء: 

فعل امام (ع) از باب علم ایشان به منطق و کلام حیوانی بود که خواسته بودند او را از خارج شدن به سوی مسجد منع کنند تا اینکه ضرری به مولا وارد نشود و از آنجا که امام(ع) عالم به علم شهودی بودند که این شب همان شبی است که به رفیع اعلاء انتقال پیدا می کنند و عمل امامت او منتهی می شود و باید امامت ایشان به شخص دیگری که «امام حسن(ع)» می باشد منتقل گردد و نباید در دار دنیا بعد از انتهای امر امامت خود لحظه ای هم باقی بماند، از این جهت بود که امام (ع) کشف ازمنطق پرندگان نمود که خواسته بودند به مقتضی استعداد و قابلیت خود از حریم امامت دفاع کنند اما امیرالمؤمنین (ع) می بایست به وظیفه خود بنا بر آنچه که برای او در ملأ اعلا مرسوم گشته بود که همان انتقال نفس طیبه او به زندگانی برتر باشد، عمل کند.